Reacties en verhalen

Op deze pagina kun je de reacties en verhalen van kinderen en/of ouders lezen.

De kinderen en/of ouders vertellen over mijn boek of over hun verhalen die zij in het ziekenhuis hebben meegemaakt. Ik vind het een eer dat ze dit met ons willen delen. Wellicht helpt dit andere kinderen om er ook over te kunnen praten en ervoor te zorgen dat ze het een plekje kunnen geven.
Hopelijk geeft het ze een geruststellend gevoel dat ze weten dat er meer kinderen ziek zijn.

Mocht je het leuk vinden om jouw ervaringen met ons te delen, dan mag jij jouw verhaal naar mij mailen: info@sabrinaklenederks.nl
Ik zal er dan voor zorgen dat jouw verhaal zo snel mogelijk op de site wordt geplaatst. Misschien een leuke tip: stuur een leuk plaatje, tekening of foto mee.



Het verhaal van Lucas


Ik ben Lucas en ik ben 8 jaar! Omdat ik een ziek hartje heb, kom ik regelmatig in het ziekenhuis voor controles en operaties! Maar dit vind ik helemaal niet erg hoor, ik vind het namelijk leuk in het ziekenhuis, omdat ik daar altijd heel erg verwend wordt en papa en mama zijn er dan ook altijd bij! Alleen de prikjes vind ik niet leuk! Ik vind ook alles wat met het ziekenhuis te maken heeft heel erg leuk en daarom heeft mama het boekje “Pieter ligt in het ziekenhuis” voor mij gekocht en was Sabrina, de schrijfster, van het boekje zo aardig om het boekje op te sturen! Ik vind het een heel leuk boekje en ik wil er altijd uit voorgelezen worden en er staan ook dingen in die mij heel bekend voor komen van het ziekenhuis! Sabrina dank je wel voor de moeite! een dikke knuffel van Lucas!

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Het verhaal van een moeder


Mijn zoon (foto onderstaand) is een lief, mooi en dapper mannetje dat positief in het leven staat en elke uitdaging met veel enthousiasme en levenslust aangaat. Hij is 6 jaar, heeft stoere korte blonde haartjes en mooie blauw grijze ogen met pretlichtjes. Hij houdt van adidasbroeken en stoere shirts en wil graag stoere haren met wat wax er in (net als pappa). Hij is gek op dieren en speelt dan ook graag met zijn hond die hij sinds kort heeft. Hij helpt graag op de boerderij met allerhande klusjes maar zijn favoriete bezigheid aldaar is dansen in de stal en knuffelen met de koeien.

Mijn zoon heeft een aangeboren hersenafwijking, een aangeboren gewrichtsafwijking (arthrogryposis) en het ‘super male’ syndroom (dubbel y chromosoom). Dit uit zich in sterk vertraagde ontwikkeling, problemen in grove en fijne motoriek, een ernstige taal ontwikkelingsstoornis en meer dan gemiddeld vertonen van moeilijk gedrag. Hij zit op een speciale school en heeft een grotere en een kleinere zus en een jonger broertje (die alle drie ook enorm bijzonder zijn!).

Het is dus een drukke (en gelukkig meestal vrolijke) boel bij ons thuis. In deze gezellige chaos proberen we met zijn allen mijn zoon zo goed mogelijk te begeleiden opdat hij later in zijn eigen kracht zal staan en een unieke persoon zal zij, precies goed zal hij zijn, want hij is mijn zoon...

In mijn blogs beschrijf ik de mooie en minder mooie momenten die mijn leven met hem kenmerken. Laat gerust een reactie achter en kijk ook eens op mijn Facebook pagina 'Je zal maar zo'n kind hebben'.



XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Het verhaal van moeder Nicola


Ik ben Nicola moeder van twee prachtige jongens. Ze zijn nu 10 en bijna 4 jaar. Om meteen te beginnen maar me oudste heet Damian en heeft lactose-intolerantie . Dat houd in dat hij geen lactose kan hebben wat er erg lastig is want het zit bijna overal in. Als hij teveel binnen krijgt heeft hij dus heel erg buikpijn en diarree. Bovenop deze lastige allergie heeft hij ook nog eens verschillende voeding allergieën en heel erg last van pollen en bollen. Daar kan hij gelukkig medicijnen voor slikken. Dan mijn jongste die heet Jessie en heeft koemelkallergie en hij heeft astma. Voor zijn astma gebruikt hij al vanaf geboorte medicijnen voor en hij moet elke drie maanden naar de kinderkliniek voor controle. Hij valt ook nog eens zijn goede lichaamscellen aan waardoor hij sneller ziek is dan een ander kindje. Hij heeft van dat hij geboren is al een hogere temperatuur rond 38 graden. Dit is voor hem heel normaal maar het maakt het wel moeilijk omdat hij dan snel ziek . Doordat mijn kinderen iets hebben leer je eigen aan te passen aan alles wat niet altijd makkelijk is. Mijn kinderen eten en drinken dus ook bepaalde producten maar en daar kan je hele lekkere gerechten mee maken. Omdat je veel met ziekenhuizen te maken heb. Ik heb gelukkig veel steun van mijn familie. Ik wil alle ouders laten weten dat je er nooit alleen voor staat er zijn heel veel mensen met kinderen die iets hebben van groot tot klein.

Liefs nicola