Biografie

Adrianus Cornelis Douwes, roepnaam Adriaan, werd in februari 1940 geboren in Utrecht, dus vlak voor het uitbreken van de 2de wereldoorlog. Daar heb ik dus niet veel gemerkt behalve dat vader ontbrak. Die moest vechten bij de Grebbenberg en later werd hij in Frankrijk door de Duisters gevangen gezet omdat hij Joodse mensen over de grens naar Belgiƫ bracht. We woonden intussen in Maastricht.

Opeens was hij er, een vreemde man. Ik verschool mij onder de tafel. Toen kwam zijn hand met daarin een reep chocolade en was het ijs gebroken.

Mijn jeugdjaren bracht ik door in Ermelo, dat was een fijne tijd. Daarna ging ik medicijnen studeren aan de Vrije Universiteit. Na mijn artsexamen koos ik voor kindergeneeskunde en werd aangesteld in de nog jonge kinderkliniek van wat tegenwoordig het VUmc heet.

Ik ben mijn opleider prof. Dick Stahlie dankbaar dat hij mij naar de Erasmus universiteit in Utrecht liet gaan om maag- darm- leverziekten (MLD) bij kinderen te leren. De opleider daar was Dr. J. Fernandes die mij aanzette tot het doen van onderzoek. Dit lukte en ik promoveerde aan de Rijksuniversiteit van Groningen waar Fernandes inmiddels afdelingshoofd was geworden. Leuk detail: de 2 bussen met de dokters en zusters, sorry verpleegkundigen uit het VU- ziekenhuis kwamen te laat en mochten niet bij de promotie zijn maar daarna hadden we wel een leuk feestje in Warffum.

Terug in het VUmc zette ik de MLD voor kinderen op. Maar mijn hang naar onderzoek doen bleef. Een ernstig ziek kind met voedselweigering en diarree zette mij op het spoor van koemelkallergie. Samen met Luuk van Weert van de Amsterdamse GG&GD onderzochten wij ruim 1000 zuigelingen. De resultaten werden gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde in 1988: 2-3% van alle zuigelingen lijden hieraan. Dit was veel hoger dan gedacht. We kregen er een prijs voor, Luuk en ik, van de Nederlandse Vereniging voor Jeugdgezondheidszorg en uitnodigingen voor talkshows op TV.

Daarna heb ik niks meer uitgevonden, alleen gezorgd voor mijn patiƫntjes. In 2005 ging ik met pensioen maar bleef wel lesgeven aan medische studenten. Van mijn keuze voor kindergeneeskunde heb ik nooit spijt gehad; het is een prachtig vak!

Dr. Adriaan Douwes.